Spojenia

Projekt „Spojenia” to nawiązujące do postaci św. Jana Pawła II wyjątkowe widowisko poetyckie online, skupiające się na kluczowej roli chrześcijaństwa, a przede wszystkim krzyża w kształtowaniu historii polskiej państwowości. Wybrane utwory polskich autorów są tekstami, które – choć w większości napisane dawno temu – do dziś stanowią aktualne przesłanie dla Polaków dwudziestego pierwszego wieku.

Podobnie jest również z fragmentem poematu „Wigilia Wielkanocna 1966”, w którym Karol Wojtyła pisze, że „stoimy przed frontonem przeszłości, który się dla nas zamyka i równocześnie otwiera”. Cytat ten stanowi pewnego rodzaju podstawę, na której oparty będzie cały projekt. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż 2020 rok to setna rocznica urodzin św. Jana Pawła II, a więc doskonała okazja, by zgłębić jego nieco mniej znaną, a jakże głęboką twórczość.

Projekt „Spojenie” był również okazją do pochylenia się nad dziedzictwem innych twórców, takich jak: Zygmunt Krasiński oraz Cyprian Kamil Norwid.

Celem projektu było zwrócenie uwagi na korzenie naszej historii. Chcieliśmy ukazać to co jest fundamentem naszej wspólnoty narodowej, to co nas spajało i spaja. Było to także poszukiwanie źródeł naszej tożsamości narodowej i tego co nas kształtuje.

„Stoimy przed frontonem przeszłości, który się dla nas zamyka i równocześnie otwiera”… – to fragment poematu Karola Wojtyły „Wigilia Wielkanocna 1966”, który stanowił niejako „ oś dramaturgiczną” całego programu, będącego próbą przyjrzenia się historii naszej państwowości i roli, jaką spełniało w niej chrześcijaństwo, a szczególnie krzyż. W roku 100 rocznicy urodzin Karola Wojtyły – Papieża Jana Pawła II , przypominamy jego głęboką refleksję na temat historii Polski. Jest to refleksja filozoficzno – poetycka zawarta w poemacie „Wigilia Wielkanocna 1966”, gdzie autor pisze: „Chodzimy po spojeniach” (…) „Mieszko stąpał po spojeniach” (…) „Spojeniem dusz jest słowo, jest mowa – mowa wzajemna. Chrztem nazwijmy ten moment”. Jest to także refleksja społeczno-teologiczna, zawarta w słynnej homilii wygłoszonej na Placu Zwycięstwa 2 czerwca 1979r., w której JPII mówił, że : „Nie można też bez Chrystusa zrozumieć dziejów Polski – przede wszystkim jako dziejów ludzi, którzy przeszli i przechodzą przez tę ziemię”.

Świadectwo zanurzenia naszej historii w chrześcijańskim dziedzictwie dawali poeci tej miary, co Zygmunt Krasiński czy Cyprian Kamil Norwid, których w tym programie cytowaliśmy. Pochyliliśmy się nad fragmentami ich tekstów, by zaczerpnąć z ich wrażliwości przeżywania wiary i patriotyzmu. Nie zabrakło też świadectwa Piotra Skargi, mówiącego o szczepieniu wiary w Polsce przez świętego Wojciecha i o prastarej pieśni naszych Ojców – „Bogurodzicy”. Tę pieśń przypomnieliśmy oczywiście w muzycznej warstwie programu, którą ponadto tworzyły tradycyjne polskie pieśni liturgiczne, z całym swoim pięknem muzycznym i literackim, niosącym przebogate, głębokie treści i przesłanie.

W programie wzięli udział:

Dariusz Kowalski – interpretacja tekstów

Joachim Mencel – lira korbowa,

Basia Pospieszalska – śpiew

Spojenia – widowisko poetyckie


więcej zdjęć